Ślęża

Ślęża, najwyższy szczyt Masywu Ślęży, na Przedgórzu Sudeckim, na południowy zachód od Wrocławia. Wysokość 718 m n.p.m. Ślęża ma kształt rozległego stożka zbudowanego ze skał granitowo-amfibolowo-gabrowych pokrytych lasem mieszanym, świerkowo-jaworowym. U podnóża kamieniołomy granitu i kopalnia magnezytu. Na szczycie maszt radiowo-telewizyjny, schronisko PTTK i wieża widokowa z panoramą Sudetów i Niziny Śląskiej oraz rezerwat krajobrazowy Góra Sobótka o powierzchni 141,4 ha, utworzony w 1954. Liczne trasy turystyczne.

Od początku VII w. p.n.e. do wczesnego średniowiecza na górze Ślęża znajdował się ośrodek religijno-kultowy. W obrębie góry i w jej bezpośredniej okolicy zachowały się liczne konstrukcje kamienne w postaci kręgów i monumentalnych rzeźb, przedstawiających m.in. niedźwiedzia i tzw. pannę z rybą, powszechnie utożsamiane z wpływami kultury celtyckiej (IV w. p.n.e.). Na początku XI w. Thietmar wymieniał Ślężę jako ośrodek kultowy plemienia Ślężan. Ok. poł. XII w. założono na Ślęży klasztor Kanoników Regularnych Św. Augustyna, przeniesiony ok. 1153 do Wrocławia.

Wstecz